A
Çevrimdışı
abdullahkarataş
New member
19 Mayıs Gençlik Bayramı Münasebetiyle Yaptığım Konuşmadır.
_________________________________________________
Bu ülke bir sabah uyandığında zulüm ve kan gördü.Bin yıllık bir nefretin ordusu memleketi acımasız,vahşice istila ederken asır boyu dökülen kanlar ne ocaklarda ne de topraklarda kurumuştu.Bu ülke; çok sevdiğimiz bu ülke bir vakit istila edilirken sevenleri toprak olmuş bir öksüz çocuk gibi "imdat" nidaları dahi atamadı.
Biri vardı, memleketin bu vaziyeti ruhunun derinlerine işlemiş, müteessir, memleketin şeraitini düşünmeksizin vazifeye atılmak isteyen bir büyük Türk,bir genç subay: Mustafa Kemal... Memleketin üstüne çöken buhran bulutlarını nasıl anlatıyordu:
"Osmanlı ordusu her tarafta zayıf düşmüş,millet fakir ve yorgun bir durumda,memleketi savaşa sürükleyenler kendi hayatını kurtarma peşinde,hükümet aciz, bazıları ülke için alçakça tedbirler araştırmakta..."
Asil bir milletin varlığına alçakça saldırıları reva görmüyordu Mustafa Kemal.Bir sabah erkenden ait olduğu asıl topraklara, Anadolu'nun bağrına çıktı. Güneş ufuktan bir sabah doğar,güneş yüzümüze elbet bir gün vurur diyordu...
19 Mayıs sabahı bu topraklarda,bastığımız şu topraklarda emsalsiz bir aydınlığın güneşi beliriverdi. Dağların ardından doğan güneş değildi sadece, beş bin yıllık bir tarihe baş kaldıran, Türk'ün fırtınalı, hürriyete timsal ruhuydu.
Ata topraklarında bağrı yanık Anadolu halkının durumunu gördü Mustafa Kemal.İstiklalin bırakılmaz,ölümün kaçınılmaz olduğunu gözleriyle anlatıyordu. Kendi deyimiyle ulusun vicdanında ve geleceğinde sezdiği büyük istikbal kudretini,bir ulusal giz gibi kendi vicdanında taşıyarak şunu hissetmek, kurtuluş için tek çareydi:
"Ya istiklal,ya ölüm."
Doksan yıl önce bir direniş böyle alevlendi . Büyüdü,büyüdü ve vatanın tüm köşelerini saran bir hürriyet ateşine büründü.
Bugün bu ateşin sönmediğini hissederek, daha da alevlenen bir hürriyet aşkı genç damarlarımızda vaziyeti düşünmemek üzere tarihe atılmak için yaşamaktadır. Ağzımızda değil ruhumuzdadır hürriyet çığlıkları. Bugün şu ufuklara bakın, güneş değil hürriyettir doğan bizim için.
***
Ve ey büyük önder!..
Atalarımızın bir gül bahçesine girer gibi bağrına atıldığı şu bereketli topraklar üzerinde beş bin yıldır tarihle çarpışan asil bir milletin çocuğu olarak ahdediyoruz ki yolun yolumuz,sevdan sevdamızdır.
ABDULLAH KARATAŞ
_________________________________________________
Bu ülke bir sabah uyandığında zulüm ve kan gördü.Bin yıllık bir nefretin ordusu memleketi acımasız,vahşice istila ederken asır boyu dökülen kanlar ne ocaklarda ne de topraklarda kurumuştu.Bu ülke; çok sevdiğimiz bu ülke bir vakit istila edilirken sevenleri toprak olmuş bir öksüz çocuk gibi "imdat" nidaları dahi atamadı.
Biri vardı, memleketin bu vaziyeti ruhunun derinlerine işlemiş, müteessir, memleketin şeraitini düşünmeksizin vazifeye atılmak isteyen bir büyük Türk,bir genç subay: Mustafa Kemal... Memleketin üstüne çöken buhran bulutlarını nasıl anlatıyordu:
"Osmanlı ordusu her tarafta zayıf düşmüş,millet fakir ve yorgun bir durumda,memleketi savaşa sürükleyenler kendi hayatını kurtarma peşinde,hükümet aciz, bazıları ülke için alçakça tedbirler araştırmakta..."
Asil bir milletin varlığına alçakça saldırıları reva görmüyordu Mustafa Kemal.Bir sabah erkenden ait olduğu asıl topraklara, Anadolu'nun bağrına çıktı. Güneş ufuktan bir sabah doğar,güneş yüzümüze elbet bir gün vurur diyordu...
19 Mayıs sabahı bu topraklarda,bastığımız şu topraklarda emsalsiz bir aydınlığın güneşi beliriverdi. Dağların ardından doğan güneş değildi sadece, beş bin yıllık bir tarihe baş kaldıran, Türk'ün fırtınalı, hürriyete timsal ruhuydu.
Ata topraklarında bağrı yanık Anadolu halkının durumunu gördü Mustafa Kemal.İstiklalin bırakılmaz,ölümün kaçınılmaz olduğunu gözleriyle anlatıyordu. Kendi deyimiyle ulusun vicdanında ve geleceğinde sezdiği büyük istikbal kudretini,bir ulusal giz gibi kendi vicdanında taşıyarak şunu hissetmek, kurtuluş için tek çareydi:
"Ya istiklal,ya ölüm."
Doksan yıl önce bir direniş böyle alevlendi . Büyüdü,büyüdü ve vatanın tüm köşelerini saran bir hürriyet ateşine büründü.
Bugün bu ateşin sönmediğini hissederek, daha da alevlenen bir hürriyet aşkı genç damarlarımızda vaziyeti düşünmemek üzere tarihe atılmak için yaşamaktadır. Ağzımızda değil ruhumuzdadır hürriyet çığlıkları. Bugün şu ufuklara bakın, güneş değil hürriyettir doğan bizim için.
***
Ve ey büyük önder!..
Atalarımızın bir gül bahçesine girer gibi bağrına atıldığı şu bereketli topraklar üzerinde beş bin yıldır tarihle çarpışan asil bir milletin çocuğu olarak ahdediyoruz ki yolun yolumuz,sevdan sevdamızdır.
ABDULLAH KARATAŞ
